Boek: Onderwijs met ICT

Vrijdag 1 november 2013 heeft op Hogeschool Windesheim de officiële presentatie van het boek ‘Onderwijs met ICT’, waaraan ik een bijdrage heb geleverd in de vorm van een hoofdstuk over het leerlingvolgsysteem, plaatsgevonden. Op de foto de aanwezige auteurs.

Aike van der Hoeff, Jan Cees Rutgers, Erik Bolhuis, Frank Thuss, Manon Bonefaas, Pauline Maas, Remco Pijpers, Justine Pardoen

Aike van der Hoeff, Jan Cees Rutgers, Erik Bolhuis, Frank Thuss, Manon Bonefaas, Pauline Maas, Remco Pijpers, Justine Pardoen (met dank aan Annet Akker)

De zaal was goed gevuld. Naast het officiële deel waren er presentaties van Frans Thuss en Alfons ten Brummelhuis. Frank lichtte in zijn presentatie het verschil toe tussen ´leren met een mobiel device´ en ´mobiel leren´.

Alfons deed de stellige uitspraak dat het onderwijs 20 jaar heeft gewacht op dit boek. Hij positioneerde ons boek als verbinding tussen de ‘oude’ en nieuwe situatie. In de nieuwe situatie (in mijn vrije interpretatie: na de uitgave van dit boek) kan en mag vrijblijvendheid volgens hem geen rol meer spelen. Gebruik van ICT in het onderwijs is noodzaak. Docenten moeten als professional competenties beheersen om te beoordelen wat werkt in welke situatie. Het boek sluit nauw aan bij de ‘kennisbasis ICT’. Alfons belichtte in zijn presentatie ook waarom de inzet van ICT in het onderwijs zo moeizaam verloopt aan de hand van bekende voorbeelden: ‘chasm’ (zie ook mijn blogje ‘tipping point’) en ‘olievlek werking’. Het boek biedt een handreiking voor de docent in opleiding, maar is zeker ook te gebruiken voor en door docenten die werkzaam zijn in het Voortgezet Onderwijs.

Wat vinden anderen van ons boek? Er zijn inmiddels twee recenties gepubliceerd:

Ik kijk terug op een boeiende en leerzame periode van 2 jaar die voorafging aan de uiteindelijke uitgave van ons boek. Het was een zoektocht langs (onderwijs)visie, kaders, doelgroepen en uitgangspunten binnen een team van mensen van verschillende achtergronden. Wat ons bindt is de passie voor onderwijs en ICT. De kunst was vooral: weglaten, waarbij de verbinding overeind moest blijven. Als je de recensenten mag geloven, zijn we daarin geslaagd.

Onderwijs en vooral ICT zijn altijd in beweging. Een boek schiet tekort als middel om die beweging te volgen. Er komt daarom een site waarin de aanvullingen op het boek worden opgenomen. Ik kan het boek dus nog niet dichtslaan.

Yammer

Op de blog van ZB Digitaal kwam ik een artikel tegen over Yammer. Ik heb de gebruikerservaringen van Frank Meeuwsen gelezen. Yammer is een soort Twitter binnen je bedrijf/organisatie. Sneller en minder complex dan een wiki en – ten opzichte van Twitter – meer afgeschermd. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik mijzelf aangemeld. Daarvoor moet je (dus) het zakelijke e-mailadres gebruiken. Daarbij kreeg ik de melding dat er al twee collega’s gebruik maken van Yammer. Dat deed mijn wenkbrauwen rijzen tot haargrens niveau.

Het aantal collega’s dat gebruik maakt van web 2.0 toepassingen is op de vingers van twee handen te tellen. Aanmelden voor de wiki voor onze nieuwe schoolgids is voor velen al een stap te ver. Op Twitter heb ik nog geen collega getroffen. Wie experimenteren er dan met Yammer?

Na de afronding van de aanmelding wist ik het: leerlingen. Ook zij hebben een school mailadres. Geweldig. Msn-nen mag niet. Nu Twitter op het journaal is geweest, weten de meesten nu ook wat dat is. Maar welke docent gaat nader op onderzoek waar je mee bezig bent als er met grote letters de naamvandeschool.nl in beeld staat?

Veel activiteit is er nog niet: jammer. Zolang we leerlingen verbieden bepaalde programma’s te gebruiken (zie de wanhoopskreet van Willem), zullen ze altijd weer alternatieven vinden om met elkaar te comminiceren via de PC’s in het schoolnetwerk. “If you can’t beat them, join them”. Laat docenten en leerlingen gezamenlijk experimenteren hoe ze een toepassing als Yammer kunnen inzetten bij het leren.

Software voor samenwerken

Vandaan hebben we een oriënterend doorkijkje gehad op Teaming & Collaboration van Novell. Wij gaan dit inzetten als ondersteuning van delen en samenwerking binnen onze school. Het product is gebaseerd op Icecore (Kablink). Daar had ik tot vandaag nog nooit van gehoord. Moet ik mij toch eens in verdiepen. Alweer een item op mijn to-do lijstje.

Omgekeerd had de consultant nog nooit van Ning gehoord. Bijna een jaar geleden heb ik mijn eerste Ning site opgezet voor de ondersteuning van de samenwerking van de docenten binnen het internationaliseringsproject ‘G@t it, the European feeling!’. Inmiddels hebben onze leerlingen Ning ook ontdekt en zelf communities opgezet.

Een tweetal vwo6 leerlingen heeft een profielwerkstuk geschreven over een leerlingenraad / leerlingenparticipatie. Als communicatieplatform hebben ze Ning gekozen. Mooi om te zien dat web 2.0 steeds meer een plekje krijgt in het onderwijs.