Gedenken

foto door mijn zusje Evelien

Dit is een dag van stil staan en stil zijn. Mijn vader brandde op 4 mei een kaarsje voor zijn broer en zus. Behalve de bloedband was er nog iets was deze drie met elkaar verbond: het verzet in WOII. Dit ‘draadje’ hebben we op onze familiedag, die ik in een vorige blog heb genoemd, als neven en nichten gevolgd. Dit bracht ons bij het monument bij het afwerpterrein Stegerveld.

Mijn oom (schuilnaam Buter) en vader (jonge Buter) maakten deel uit van de verzetsgroep Vroomshoop en waren beiden actief op het afwerpterrein. Hun zus Map was koerierster. Meer informatie is te vinden in het document Vroomshoop bevrijd. Mijn vader heeft nooit veel verteld over deze tijd. Ik ben maar één keer met hem bij het ‘hol’, waarin ze zich verscholen, geweest. Nu wij de oudste generatie zijn, is het niet meer mogelijk informatie uit de eerste hand te verkrijgen.

Gelukkig zijn er mensen die de geschiedenis tastbaar maken, bijvoorbeeld in de vorm van een monument, waardoor het mogelijk is erbij stil te staan. Daarnaast zijn er boeken waarin de verhalen zijn gestold, zoals ‘met onvergetelijke moed’ van G. Heijink. Ook is er nog het verhaal van één van de leden van deze verzetsgroep Evert Vaartjes opgenomen door rtv Oost.

Ik neem de traditie van mijn vader over en brand vanavond een kaarsje.