20-10

Vanmorgen hebben we overleg met het Lycee met als doel nadere afspraken te maken over de planning van het bezoek van het Corlaer College. De afspraak wordt door de school echter verplaatst naar 11:00 uur, dus drinken we op ons gemak iets bij de auberge waar we ook hebben overnacht. Als Cees wil betalen, komt hij er achter dat hij zich een nulletje heeft vergist. Hij heeft de biljetten van 1.000 CFA (ongeveer 1 euro 50) aangezien voor 10.000 CFA. We hebben niet genoeg geld om te betalen. We beloven dit op een andere manier te regelen en mogen – zonder te hebben betaald – vertrekken richting Lycee.

We bezoeken een tweetal klassen. In de volste daarvan tel ik 76 leerlingen. De meesten zitten met z’n drieën in één bankje. In de taxi en bus heb ik het al eerder geconstateerd: de Burkinabé hebben (noodgedwongen) een intimiteitszone van 0 m.

We rijden op de terugweg naar Midebdo nog even langs het zendelingenechtpaar. Ze hebben gevraagd of we wat mee willen nemen richting
Nederland. In Midebdo nemen we afscheid van onze gastheer Mirwe. Omdat hij zoveel monden te voeden heeft, geven we hem een zak rijst.

We rijden verder naar Torkora Bankora. Dit is een klein dorpje in een mooie, groene en heuvelachtige omgeving, waar de school bestaat uit 3 ‘hangars’ (zoals ze het zelf noemen) opgetrokken uit boomstammen met daar wat gras omheen gedrapeerd. Vorig jaar zaten de kinderen hier nog op boomstammetjes, nu is er schoolmeubilair. In één van de ‘lokalen’ ontbreekt een schoolbord.

We zijn (te) laat. Normaal zijn de kinderen nu vrij, maar ze hebben ze speciaal voor ons vastgehouden. Ondanks de grote armoede hier zijn de
kinderen en mensen heel vriendelijk, blij en open. De resultaten van de school zijn goed. Hartverwarmend om te zien dat ze dit samen kunnen bereiken met deze middelen. Dit moet wel een kwestie zijn van een sterke mentaliteit.

Op onze vraag wat hier de hoogste prioriteit heeft, antwoorden ze: “lerarenwoningen”. De leerkrachten wonen in lemen hutten in de nabijgelegen dorpen. De beschikbarheid van woningen in het dorp beperkt reistijd, maar wat nog veel belangrijker is: zo kunnen ze de goede leerkrachten aantrekken en behouden. Deze mensen snappen dat de kwaliteit van de school vooral wordt bepaald door de juiste mensen en niet door de faciliteiten. Geweldig!
Dit dorp en deze school hebben mijn hart gestolen.

We reizen door naar Gaoua en overnachten weer in het (luxe) hotel Hala. Hier hebben we nog een ontmoeting met onze contactpersoon van het
AFDC. Omdat hier een (relatief) goede internetverbinding is, kan ik wat achterstallig werk doen. Als ik Skype start, zie ik dat onze jongste twee
kinderen online zijn. We kunnen nu op ons gemak bijkletsen. Kort daarop komt ook de oudste – die voor een training in Amerika verblijft – online. Ruim na 24:00 ga ik doodmoe naar bed. Dit wordt een korte nacht, want om 07:30 moeten we alweer op het busstation staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s