Disrupting class: 6

Het zesde hoofdstuk ‘the impact of the earliest years on students’ succes’ is een beetje vreemde eend in de bijt. Het is een intermezzo waarin Clayton ingaat op de invloed van de eerste drie levensjaren op de ontwikkeling van een kind. Het handelt vooral over de invloed van taalgebruik op de vorming van de hersenen.

Veel kansen voor een revolutionaire vernieuwing van het onderwijs liggen buiten het bereik van het reguliere onderwijs. Er zijn schattingen dat 98% van de uitgaven voor onderwijs plaatsvinden nadat de intellectuele capaciteiten van kinderen al zijn gevomd.
De voorschoolse fase heeft drie basiselementen: vorming van de intellectuele intelligentie, een positief zelfvertrouwen en stimuleren van de intellectuele nieuwsgierigheid.

De onderzoekers Todd Risley en Betty Hart hebben aangetoond dat er een sterk verband is tussen ‘language dancing’ (tijdens interactie met je kind niet ‘zakelijke’ volwassen taalgebruik) en de woordenschat en de prestaties voor begrijpend lezen.
Dit wordt bevestigd door de uitkomsten van hersenonderzoek: language dancing vergroot het leervermogen. De hersenen worden hierdoor beter ‘geprogrammeerd’.

Hieruit kan je de beangstigende conclusie trekken dat als ouders geen ‘language dancing’ toepassen gedurende de eerste drie levenjaren van hun kind, dit kind op school begint met een achterstand. Het beste dat het onderwijs voor deze kinderen vanaf 4-jarige leeftijd dan nog kan betekenen, is voorkomen dat het nog verder achterop raakt.

De initiatieven om de achterstand bij aanvang van de schoolse periode te verkleinen door voorschoolse educatie zijn goed bedoeld, maar zullen niet werken. Tenzij elk kind een surrogaat-ouder krijgt toegewezen die tijdens de interactie een rijk volwassen taalgebuik hanteert.
Wat we binnen het onderwijs nog wel zouden kunnen doen, is het benadrukken van het belang van ‘language dancing’ in de hoop dat onze leerlingen als toekomstige ouders dit zullen toepassen op het moment dat ze hun kind(eren) grootbrengen.

Clayton eindigt het hoofdstuk met twee uitspraken die aan Albert Einstein worden toegewezen: ‘je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt’ en ‘het is krankzinnigheid dat als je steeds hetzelfde doet en toch een ander resultaat verwacht’.
Als we volharden in ons geloof dat we de problemen met het onderwijs kunnen oplossen door alleen het onderwijs te verbeteren, zullen we nooit slagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s