Meer tijd

Vanmorgen staat er in Trouw een artikel van filosoof Joke Hermsen. Het gaat over (beleving van) tijd. Haar boek ‘Stil de tijd, pleidooi voor een langzame toekomst‘ beleefde in vier maanden tijd acht drukken.

Bij het lezen van het artikel moest ik denken aan het boekje ‘De Papalagi‘ dat ik in het grijze verleden een keer heb gelezen. Het is geschreven vanuit het gezichtspunt van een opperhoofd van één van de Samoa-eilanden. Het is uit 1920 en naast andere kritiek op de moderne westerse maatschappij wordt ook het begrip tijd op de korrel genomen:
“Als dat tijdsgedruis (slaan van klokken) weerklinkt, klagen de Papalagi : het is vreselijk, dat er alweer een uur voorbij is. Daarbij zetten ze gewoonlijk een somber gezicht als iemand, die een groot leed te dragen heeft. Vreemd, want er begint toch dadelijk weer een nieuw en fris uur. Ik heb dat nooit kunnen begrijpen, maar ik vermoed, dat het een ziekte is. “De. tijd gaat als een damp voorbij, ” – “de tijd loopt zo hard, ” – ” geef me toch een beetje tijd .” Zulke klachten hoort men van blanke mensen voortdurend.”

Laat ik nu net afgelopen vrijdag BAPO hebben aangevraagd (en toegezegd gekregen per 1 augustus). Dat betekent een halve dag per week (of één dag per twee weken) vrij. Dat kost mij €90 netto per maand. Hoezo slechte arbeidsvoorwaarden in het onderwijs? Ik geef mijzelf dus een beetje meer tijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s