Burkina Faso dag 2

Het zitmeubilair op de vliegvelden is zo gemaakt dat het onmogelijk is er lekker op te hangen, laat staan slapen. De vloer is koud, dus dat is geen optie. We hebben uiteindelijk een paar tafels gevonden. Daar konden we even de ogen dichtknijpen, totdat we er door luchthaven personeel op gewezen werden dat het ‘interdite’ was wat we deden. Dus moesten we op zoek naar een zitplekje.
 
’s Morgens om 05:00 uur zaten we aan de koffie. Daarna inchecken voor Marseille. Na de douane kwamen we bij de gate met lekkere ligstoelen. Daar hebben we nog een oogje dichtgeknepen. Om 07:15 vertrek en keurig op tijd in Marseille. Daar moesten we weer wachten om verder te kunnen vliegen met Air Burkina naar Ouagadougou. Er is alweer sprake van vertraging: 3 uur. Communicatie met Jojanneke is lastig, want er is daar geen stroom. Onze mailtjes kan ze dus niet lezen. De wet van Murphy is deze keer volledig van toepassing op onze reis: de dame van Air Burkina geeft aan dat onze bagage niet in het vliegtuig zal zitten, omdat deze niet via een transfer kan worden overgedragen door Air France. Terwijl de jongedame van Air France dit gisteren nadrukkelijk heeft aangegeven, nadat ik haar dat herhaaldelijk heb gevraagd.

Omdat we toch moesten wachten ben ik op zoek gegaan naar de bagageservice van Air France in Marseille. Deze wist te vertellen dat er inderdaad geen overdracht tussen de maatschappijen plaatsvindt. Resultaat: we zitten zonder kleren, cadeaus, schoolmateriaal. Het is maar de vraag wanneer dit in Ouaga aankomt.

De vlucht verliep goed. We hebben een warme maaltijd gehad en je kon zelf extra drinken pakken als je dat wilde. We zaten veel te knikkebollen en hebben ook nog wat gelezen. Ik ben begonnen in ‘Puberbrein’. Om ons heen wordt alleen Frans gesproken.

Aankomst in Ouaga: een muur van warmte. Wat verder opvalt is dat er enorm veel uniformbeambten zijn. Je paspoort wordt minstens door drie verschillende mensen gecontroleerd. Je moet eerst een soort bewijs invullen dat je in Ouaga uitgestapt bent, wat je er komt doen, waar je verblijft en hoe lang voordat je verder mag. Daarna komen we in de ‘hal’. Zeer basic, bijvoorbeeld kale betonnen vloer. Na enkele minuten konden we Jojanneke dan eindelijk in onze armen sluiten. Zij heeft ons geholpen bij de navraag van de bagage. In principe zou deze woensdag aan moeten komen.

Buiten de hal maken we kennis met de heer en mevrouw Balima. Wij worden uitgenodigd bij hun thuis en – uiteraard – om mee te eten. Het is al donker dus we kunnen niet zo’n helder straatbeeld krijgen. Veel mensen op straat, waarvan de meesten iets proberen te verkopen: simkaarten, kerstkomen, opblaas kerstmannen, aardappelen, watermeloenen. Heel veel kleine kraampjes en winkeltjes volgestouwd met van alles. Brommers, auto’s, fietsen, alles rijdt ongecontroleerd door elkaar heen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s