Burkina Faso dag 1

Maandagmorgen vroeg op. Rond 06:00 hoorden we de eerste bus langskomen. Normaal betekent dat we nog een kwartiertje kunnen blijven liggen. Nu betekende het dat er vervoer naar het station mogelijk was. Ook werd nu pas duidelijk hoe stil het zondag was: geen bussen, treinen, vliegtuigen en vrijwel geen verkeer.

Job heeft ons vergezeld. Dat was handig, want we hadden beiden 2 stuks bagage van 23 kg. Op het station bleken de intercities niet te rijden. De stoptreinen gelukkig wel. Na een paar opverstapjes, waren we mooi op tijd op Schiphol. De bagage afgifte ging snel. Na een kop koffie – op dezelfde plek als bij het afscheid van Jojanneke – op naar de douane. Daar stond een flinke rij, maar ook hier kwamen we redelijk vlot doorheen. Zover dus weinig problemen.

Dat had een waarschuwing moeten zijn. De vlucht een uur eerder naar Parijs werd geannuleerd. Het aan boord gaan van onze vlucht begon een uur later dan gepland. Uiteindelijk vertrok ons vliegtuig twee uur te laat. Precies de ruimte die we hadden in Parijs om over te stappen. Wij koesterden ons met de gedachte dat een aansluitende vlucht van dezelfde maatschappij wel zou wachten. Dat werd tijdens de vlucht bevestigd: overal was sprake van vertraging, dus onze aansluiting zou er nog wel zijn. Zelfs de gate werd nog genoemd. Service van AirFrance!

Op vliegveld Charles de Gaulle bleek het vliegtuig naar Ouagadougou echter gevlogen. We werden verwezen naar de transferbalie. Wij waren niet de enigen. Het was er druk en de emoties liepen zowel bij personeel als klanten hoog op. Na 5 uur in de rij te hebben gestaan, waarbij we tussentijds ook nog van balie moesten veranderen omdat de ‘onze’ werd gesloten werd duidelijk dat de vlucht op dinsdag vol zat. Teleurstelling bij ons en Jojanneke. Na enig aandringen werd een alternatief gevonden: via Marseille naar Ouagadougou.
We kregen en bon voor een maaltijd en een hotel. Inmiddels was het rond 24:00 uur. Er stond een forse rij buiten bij de bussen die ons naar het hotel moesten brengen. Ook hier weer veel ongeduld en emoties. Wij wisten niet hoe laat een volgende bus zou komen (de eerste zat helemaal vol dat de chauffeur niet wilde gaan rijden voordat er een paar mensen waren uitgestapt) en we durfden niet te vertrouwen op een vlotte terugreis van hotel naar het vliegveld gezien het grote aantal gestrande reizigers. We moesten 06:45 instappen naar Marseille, dus wij besloten de nacht op het vliegveld door te brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s